When the great sage took the form of a Shepard.
தமிழ் சொற்களுக்கு எளிய ஆங்கில அர்த்தங்களை வழங்கும் சாதாரண தமிழ்–ஆங்கில அகராதி. பயன்படுத்த எளிதானது.
பேதை
- 1. Simpleton, ignorant person, dolt;
- அறிவிலி. (பிங்.) பிள்ளைமை விளம்பினாய் பேதை நீயெனா (கம்பரா. யுத். மந்திரப். 72).
- 2. Woman, as simple-minded;
- பெண். பசந்தது பைந்தொடிப் பேதை நுதல் (குறள், 1238).
- 3. Woman of a desert tract;
- பாலை நிலப்பெண். (இறை, 1, 18.)
- 4. Girl between the ages of five and seven;
- மகளிர்பருவம் ஏழனுள் ஐந்து வயதுமுதல் ஏழு வயதுவரையுள்ள பருவத்துப் பெண். (பிங்.)
- 5. Poor person;
- தரித்திரன். (பிங்.)
- 6. Toddy, vinous liquor;
- கள். (சது.)
- 7. Hermaphrodite;
- அலி. (பிங்.)
பேதைபாதம்
- Am ornament for the leg of an idol;
- தெய்வத்தின் காலில் அணியும் அணிவகை. திருக்கழற்கீழிடும் பேதைபாதமும் (S.I.I.viii, 39)
பேதைப்படு-த்தல்
- To make foolish;
- மடமையாக்குதல். பேதைப் படுக்கு மிழவூழ் (குறள், 372).
பேதைப்பருவம்
- Age of innocence;
- அறியாப்பருவம்.
பேதைப்புத்தி
- Weak intellect; folly; credulity; indiscretion;
- சிறுபுத்தி. (W.)
பேதைமை
- Lack of discernment;
- உய்த்துணராமை. (தொல். பொ. 248, இளம்பூ)